ΘΕΡΜΙΚΗ ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΗ

Η κλασσική και δοκιμασμένη μέθοδος είναι εκείνη της θερμικής απολύμανσης μέσω θερμικού σοκ. Καθ’ ότι η Λεγιονέλλα είναι πολύ ευαίσθητη στις υψηλές θερμοκρασίες όπως φαίνεται παρακάτω (σύμφωνα με τις οδηγίες του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας) η θερμοκρασία του νερού πρέπει να παραμείνει πάνω από τους 70°C

  • > 70 °C – Η Legionella πεθαίνει σχεδόν ακαριαία (Dennis, Green & Jones, 1984; Dennis, 1988b)
  • 60 °C – 90% πεθαίνει μέσα σε 2 λεπτά (Δεκαδικός χρόνος αναγωγής (D) = 2)
  • 50 °C – 90% πεθαίνει μέσα σε 80–124 λεπτά, αναλόγως του γένους (Decimal reduction time (D) = 80-124)
  • 48 με 50 °C – Επιβιώνει για πολλές ώρες αλλά δεν πολλαπλασιάζεται
  • 32 με 42 °C – Ιδανικό εύρος πολλαπλασιασμού Yee & Wadowsky (1982)
  • 25 με 45 °C – Εύρος πολλαπλασιασμού
  • < 20 °C – Επιβιώνει αλλά παραμένει αδρανής, ακόμη και κάτω από το 0°C (σε λανθάνουσα κατάσταση) αν και σύγχρονες έρευνες (Soderberg, Rossier & Cianciotto, 2004) σε μεταλλαγμένα είδη δείχνουν πως ακόμη κι εδώ μπορεί να υπάρξει πολλαπλασιασμός

Ο “δεκαδικός χρόνος αναγωγής” είναι μια μονάδα μικροβιακής αντοχής στη θερμότητα και ορίζεται ως ο χρόνος που απαιτείται για να σκοτωθεί το 90% του πληθυσμού των μικροοργανισμών σε μια σταθερή θερμοκρασία και υπό καθορισμένες συνθήκες.

Η θερμοκρασία ως μέσο αντιμετώπισης της Legionella μπορεί να εφαρμοστεί είτε απ’ ευθείας με τις υπάρχουσες συσκευές θέρμανσης του νερού χρήσης είτε με ειδικά συστήματα διασφάλισης της ποιότητας του νερού.

Η θερμική απολύμανση δεν μπορεί να θεωρηθεί ένας αποτελεσματικός τρόπος οριστικής απολύμανσης για μια πληθώρα λόγων και προτείνεται ως μια επείγουσα αντιμετώπιση του προβλήματος και καταστολής του ξεσπάσματος. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί περιοδικά ως ένα προσωρινό αντίμετρο έως ότου ο υπεύθυνος της εγκατάστασης προβεί σε περισσότερο αποτελεσματικές και μονιμότερες μεθόδους.

Διαδικασία απολύμανσης:

Αύξηση της θερμοκρασίας του μποϊλερ πάνω από τους 70°C και ενεργοποίηση της ανακυκλοφορίας. Άνοιγμα όλων των σημείων λήψεως ώστε να μετρηθεί θερμοκρασία τουλάχιστον 65°C για τουλάχιστον 5 λεπτά, ιδίως στα πλέον απομακρυσμένα σημεία. Προτείνεται η θερμοκρασία ανακυκλοφορίας του νερού να παραμείνει πάνω απο τους 70°C για τουλάχιστον τρεις ημέρες. Στη συνέχεια λαμβάνονται δείγματα και εξετάζονται για παρουσία Λεγιονέλα και αν χρειαστεί η διαδικασία πρέπει να επαναληφθεί.

Μειονεκτήματα της μεθόδου:
  • Εξαιρετικά ενεργοβόρος διαδικασία με υψηλό κόστος
  • Δεν είναι εφικτή η επίτευξη σταθερά υψηλής θερμοκρασίας σε παλαιές εγκαταστάσεις με παλαιό εξοπλισμό και εκτεταμένα δίκτυα
  • Ανάγκη για ανθρώπινη επίβλεψη, χρόνος
  • Εν δυνάμει επικίνδυνη όταν τα κτίρια κατοικούνται (εγκαύματα και θερμικό σοκ)
Πρόταση:

Προτείνεται η θερμοκρασία του ζεστού νερού χρήσης να διατηρείται σταθερά τουλάχιστον στους 55°C και ποτέ κάτω από τους 50°C. Αυτό δεν αφορά την θερμοκρασία αποθήκευσης του νερού αλλά την θερμοκρασία του νερού στην πιο απομακρυσμένη λήψη!

Σημ.:

Ακόμη και αν αυτό τηρείται, δεν αποκλείεται η παρουσία βακτηριδίων Λεγεωνέλλας στο νερό αλλά εξασφαλίζεται ο περιορισμός του πληθυσμού τους.